Op 12 maart komen de vakbonden op straat om onze sociale zekerheid te beschermen. Ook in Cuba staat de sociale zekerheid onder druk. Niet omdat de regering er antisociale maatregelen treft, maar omdat het land al meer dan 60 jaar kreunt onder een verstikkende blokkade, opgelegd door de VS.
De Verenigde Staten van Trump en Rubio schroeven de wurggreep op Cuba stelselmatig verder aan. De totale zeeblokkade op de invoer van petroleum zet Cuba letterlijk in het duister, ondermijnt het ganse gezondheidssysteem en legt de economie plat. De Cubanen worden in armoede gedreven.
Het Amerikaanse continent maakt een grote geopolitieke crisis door. Op 4 december 2025 publiceerden de Verenigde Staten een nieuwe nationale veiligheidsstrategie met als doel hun “vooraanstaande positie in het westelijk halfrond” te herstellen. Dit is een bewuste terugkeer naar de Monroe-doctrine en een gevaarlijke escalatie voor de hele regio.
Enkele honderden personen verzamelden op zaterdag 7 februari ’26 op het Europakruispunt in Brussel in solidariteit met het Cubaanse volk. Met een presidentieel decreet op 29 januari, dat de blokkade tegen Cuba versterkt en alle landen die olie aan Cuba willen leveren bedreigt met sancties in de vorm van invoerrechten, wil Trump het eiland verstikken.
Op 29 januari 2026 ondertekende president Trump een presidentieel besluit waarmee hij dreigt met zware importheffingen voor landen die olie leveren aan Cuba of olie van het eiland kopen. De Coördinatie voor de Opheffing van de Blokkade tegen Cuba, een platform van 40 middenveldorganisaties in België, veroordeelt met alle kracht de agressieve politiek van de Verenigde Staten tegen Cuba.