Wij Cubanen worden persoonlijk getroffen door de blokkade, door de schaarste die we dagelijks meemaken, de economische beperkingen, beperkingen op het vlak van je persoonlijke ontwikkeling, beperkingen die vooral zichtbaar worden voor mensen met tieners.
In mijn situatie, als LGBTI-activiste, merken we dat de blokkade het ons alsmaar moeilijker maakt; als we activiteiten organiseren, kunnen buitenlandse organisaties ons moeilijker helpen door bijvoorbeeld ontbrekend materiaal te betalen of door ons te ondersteunen bij belangrijke gebeurtenissen.
Ik ben Carlos de Dios Oquendo, secretaris-generaal van de Bouwvakbond, 56 jaar oud en econoom afgestudeerd in mijn geboorteplaats Santiago de Cuba. Daarna ben ik gaan werken in Cienfuegos, om me uiteindelijk in Havana te vestigen met twee van mijn vijf kinderen, mijn schoonzoon en mijn schoonmoeder.
Wij willen geen lege winkelrekken, dat ligt aan de VS.
Dringende oproep: In deze corona-tijden is de VS-blokkade tegen Cuba om humanitaire redenen meer dan ooit onverantwoord en dienen onze beleidsverantwoordelijken bij de VS aan te dringen om ze af te bouwen.